|
Kuşlar iyi haberleri uçurmuyorlar bu
mevsimde
yalnızlığa sarınıyor üşümüş diyar insanları
benim sana yazdığım şiirler dışında içimi ısıtacak
ne bir örtüm var ne de ateşim
bak gökler beyazı bırakıyor yollarına
bense sensizim
bu şiirden gitme
anlatamayacak hüznümü
sen gidersen kimse bilmeyecek
bu yasak öyküyü
hem sen her şiirime ihanet etmişken
heba edilmiş toprakların tozlu efkarlarına
beni terketme
kirletme içimde temize çektiklerimi
bu şiirden gitme
vadedilen cansız saadet uğruna
feda etme sana uzanan elimi
evet yazdığım her şiirden uzaktasın
seni koynunda uyutan şehre hıncım var
bir çığlık göndersem duymayacaksın
bu kadar uzaksın böyle yakınken
mesafen azdan az ve çoktan öte
aşkını kalemime sarmalamışken
yaralı figanlar ekip yüzüne
bu şiirden gitme
|